Όταν ο Σεβαστός τελείωσε τη μικρή εκκλησία του Αγίου Μάμα, κατά παράκληση και υπόδειξη του Αγίου, οι Φοινιτζιώτες απόγονοι των Αγιομαμιτών επέστρεψαν με τα ιερά σκεύη της εκκλησίας τους και τα υπάρχοντα τους πίσω στο χωριό των προγόνων τους. Άφησαν πίσω τους τα φτωχικά τους σπίτακια και τη μικρή και απέριττη εκκληλσία τους, τα οποία σιγά-σιγά με το πέρασμα του χρόνου ερημώθηκαν.

Παρόλο που τώρα οι Αγιομαμίτες βρισκόταν σε καλύτερη μοίρα, ποτέ δεν ξεχνούσαν το χωριό και την εκκλησία τους. Έτσι τουλάχιστον κάθε Δευτέρα του Πάσχα τελούσαν την ανάστασιμη λειτουργία και την Πανηγυρική ακολουθία του πολιούχου τους Αγίου Γεωργίου στο μικρό εκκλησάκι. Αυτό συνεχίστηκε και όταν ακόμα η εκκλησία ερημώθηκε. Μέσα στα ερείπια, κάτι που ζήσαμε και εμείς, τελούσαν μέχρι και το 1944 την αναστάσιμη λειτουργία της Δευτέρας του Πάσχα, μέχρι που ο Θεός βοήθησε την Στυλιανή Χατζηνικόλα να γίνουν πραγματικότητα το όραμα της και ο πόθος της και να αξιωθεί να αναστηλώσει εκ βάθρων την εκκλήσια του Αγίου Γεωργίου όπως την έχουμε σήμερα.

Με τη χάρη του Θεού και τη βοήθεια του Αγ. Γεωργίου η εκκλήσια τελείωσε το 1944 και η Στυλιανή έστρεψε τότε τις προσπάθειες της στη τέλεση των εγκαινίων.

Το 1948 η εκκλησία της Κύπρου μπόρεσε να προχωρήσει στην πλήρωση τον θρόνων.

Το καλοκαίρι του 1949 η εκκλησιαστική επιτροπή του Αγίου Γεωργίου παρακάλεσε τον Κιτίου Μακάριο να τελέσει τα εγκαίνια του Νάου. Όταν οι κάτοικοι του χωριού πληροφορήθηκαν ότι θα γινόταν τα εγκαίνια, το απόγευμα του Σαββάτου που θα έφτανε ο Μητροπολίτης, μαζεύτηκαν να καλωσορίσουν και να δουν από κοντά το νέο ποιμένα τους. Του έγινε μια θερμότατη υποδοχή και στη συνέχεια ξεκίνησαν όλοι για το εξωκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, που βρίσκεται 1 χιλιόμετρο βόρεια του χωριού.

Αξίζει να αναφερθεί πως στο ναό αυτό (σε μυστική συνάντηση των Ανδρέα Αζίνα, Γεώργιου Γρίβα και Σωκράτη Λοιζίδη) αποφασίσθηκε οριστικά ότι το όνομα της απελευθερωτικής οργάνωσης Κύπρου Ε.Ο.Κ.Α (όπως προτείνε ο Γρίβας) και όχι ΕΜΑΚ όπως αναγραφόταν σε σχέδιο προκήρυξης που παρουσίασε ο Λοιζίδης (Ανδρέας Αζίνας, 50 Χρόνια Σιωπή. Η ώρα της αλήθειας, τ.Α Λευκωσία 2001 σ.317-318).

Ο χώρος του Αγίου Γεωργίου του Φοινιτζιού περιβάλλεται από 20 σκάλες πευκόφυτης γης, ιδιοκτησίας της εκκλησίας. Εκτός από την όμορφη εκκλησία που μας έκτισε η Στυλιανή, από το 1986 με την βοήθεια του ακούραστου τότε δασικού λειτουργού της περιοχής Σαιττά κ. Γεωργίου Χατζηκυριάκου, δημιουργήθηκε ένας όμορφος εκδρομικός χώρος. Στο χώρο αυτό μπορεί ο επισκέπτης να χαρεί τη Δευτέρα του Πάσχα, που γίνονται και διάφορες εκδηλώσεις μετά την ιερή ακολουθία στην εκκλησία, καθώς και σε άλλες μέρες.

Πηγή: “Άγιος Μάμας Λεμεσού Συγγραφέας: Οικονόμος Παπανδρέας Ορφανός”